محققان بنیاد نشنال ساینس در حال كشف راز استحكام فوق العاده تار عنكبوت هستند. به نظر محققان دانشگاه ام آی تی علت بالاتر بودن سفتی تار عنكبوت در هر پاوند نسبت به فولاد، وجود بلورهای بتا است كه با ایجاد اتصالاتی به عرض نانو، مواد را كنار هم نگه می دارند. اخیراً آقای ماركوس بلر پرفسور دانشگاه ام آی تی در دانشكده مهندسی عمران و محیط زیست به همراهی تیم خود از مدل های كامپیوتری استفاده كردند تا چگونگی حركت و تاثیر متقابل بلورهای بتا بر یكدیگر را دریابند. آنها پی بردند كه آرایش غیر عادی پیوندهای هیدروژنی كه مانند چسب بلورهای بتا را ثابت نگه می دارند در استحكام تار عنكبوت نقش مهمی ایفا می كنند.

آنها دریافتند وقتی پیوندهای هیدروژنی كه از ضعیف ترین نوع پیوندهای شیمیایی هستند در فضایی به اندازه نانومتر قرار می گیرند استحكام بیشتری می یابند. هنگامی كه پیوندهای هیدروژنی به هم نزدیكتر می شوند با یكدیگر وارد عمل شده و استحكام فوق العاده ای می یابند. به علاوه موقعی كه یك پیوند هیدروژنی شكسته می شود پیوندهای ئیدروژنی زیادی باقی می مانند كه به دلیل قابلیت خود ترمیمی بلورهای بتا می توانند به استحكام كلی ماده كمك كنند. محققان به این نتیجه رسیدند كه استحكام و قابلیت كش آمدن تار عنكبوت، یعنی قابلیت خم شدن و كشیده شدن بی آنكه پاره شود، به علت ترتیب ویژه قرار گرفتن پیوندهای اتمی آن است. به عقیده این محققان كنترل اندازه سطحی كه در آن پیوندهای هیدروژنی یا دیگر پیوندهای شیمیایی وارد عمل می شوند، به ارتقای كیفیت مواد آینده منجر می شود حتی اگر پیوندهای شیمیایی اولیه در آن مواد خیلی ضعیف باشند.